Στα
παραδοσιακά web.1,κατά τον Lemeur, μέσα ο καταναλωτής αναζητά πληροφορίες, κατεβάζει αρχεία
που τον ενδιαφέρουν και στέλνει μηνύματα. Δεν έχει όμως τη δυνατότητα να
επέμβει και να επεξεργαστεί ή να
σχολιάσει τις πληροφορίες που του προσφέρονται . Είναι δηλαδή παθητικός
χρήστης.
Με την
εξέλιξη όμως του Παγκόσμιου Ιστού δημιουργήθηκε το web.2.Μέσα από τα εργαλεία του web.2 δίδεται η δυνατότητα στους
χρήστες να συνεργάζονται διαδικτυακά, να μοιράζονται
πληροφορίες και να συνδιαμορφώνουν το περιεχόμενο των ιστοσελίδων.
Κύριο
γνώρισμα των εργαλείων του web.2 είναι η αμφίδρομη και πολύπλευρη επικοινωνία καθώς
και η διαδραστικότητα μεταξύ χρηστών και των πληροφοριών με αποτέλεσμα τη
δημιουργία διαλόγου και συμμετοχικής κουλτούρας ανάμεσα στους χρήστες που με
τον τρόπο αυτό διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο και συνεισφέρουν στη
συλλογική ενημέρωση, προσθέτουν κι επεξεργάζονται πληροφορίες , και ανταλλάσσουν
απόψεις σε πραγματικό χρόνο.
